Rura fi 110

Rura fi 110 – magistrala zbiorcza instalacji wewnętrznej

W hierarchii hydraulicznej budynku rura o średnicy 110 mm (DN 100) pełni funkcję nadrzędną. Jest to główna arteria transportowa, do której spływają ścieki ze wszystkich mniejszych podejść. To właśnie tą rurą odprowadzane są fekalia z toalet, a także zrzuty wody z wanien i pralek, transportowane wcześniej przez cieńsze przewody, takie jak rura fi 50 czy rura fi 75. Ze względu na swoją kluczową rolę, rura fi 110 musi charakteryzować się nie tylko dużą przepustowością, ale przede wszystkim wytrzymałością mechaniczną i termiczną. Stanowi ona zazwyczaj trzon pionów kanalizacyjnych (szachtów), które biegną od piwnicy aż po dach (gdzie kończą się wywiewką), oraz głównych poziomów odpływowych wyprowadzających ścieki na zewnątrz budynku do kolektorów, którymi są zewnętrzne sieci kanalizacyjne.

Polipropylen PP-HT – odporność na warunki ekstremalne

Współczesna kanalizacja wewnętrzna opiera się na polipropylenie (PP-HT). Skrót HT (High Temperature) oznacza, że rura ta jest przystosowana do pracy w warunkach szoku termicznego. Przez pion 110 mm często przepływa wrzątek z wyparzania naczyń w zmywarce lub gorąca woda z pralki (90-95 stopni Celsjusza). Zwykłe tworzywa mogłyby w takich warunkach ulec deformacji (owalizacji), co skutkowałoby rozszczelnieniem na łączeniach. Rury fi 110 z PP zachowują sztywność obwodową i stabilność wymiarową, co jest krytyczne dla szczelności uszczelek wargowych w kielichach.

Integracja z mniejszymi średnicami i kształtkami

Rura 110 mm rzadko biegnie samotnie. Jest ona punktem węzłowym, do którego włączają się inne instalacje. Przykładowo, odpływy z umywalek realizowane przez element, jakim jest rura fi 32, łączą się z pionem 110 mm za pomocą redukcji i trójników. Aby zbudować skomplikowany węzeł sanitarny, niezbędne są precyzyjne kształtki kanalizacji wewnętrznej. Zmianę kierunku pionu na poziom realizują łagodne kolana kanalizacji wewnetrznej (najlepiej dwa po 45 stopni), a włączenie wielu przyborów na jednej kondygnacji umożliwia zaawansowany czwórnik kanalizacji wewnętrznej.

Montaż, cięcie i łączenie

Rury fi 110 są lekkie i łatwe w obróbce, ale wymagają przestrzegania reżimu montażowego. Łączenie odbywa się na wcisk w kielichu. Jeśli konieczne jest połączenie dwóch uciętych odcinków (bosych końców) lub wstawienie trójnika w istniejący pion, stosuje się mufy kanalizacji wewnętrznej (przesuwne lub z ogranicznikiem). Ważne jest, aby rury pionowe były solidnie zakotwione do ścian nośnych. Służą do tego systemowe uchwyty obejmujące rurę, wyposażone w gumową wkładkę tłumiącą drgania akustyczne powstające podczas zrzutu ścieków.

Zastosowania specjalne i bezpieczeństwo

W instalacjach podposadzkowych lub w garażach, rura fi 110 często współpracuje z urządzeniami podczyszczającymi, takimi jak separatory i osadniki substancji ropopochodnych lub tłuszczu. W piwnicach poniżej poziomu zalewania, rurociąg ten może być zasilany przez wysokowydajne pompy do wody brudnej i fekaliów. W każdym z tych przypadków kluczowa jest szczelność. Nieużywane odnogi instalacji (np. rezerwa pod przyszłą łazienkę na poddaszu) muszą być zabezpieczone, do czego służą hermetyczne korki kanalizacji wewnętrznej. Zapobiegają one wydostawaniu się niebezpiecznych gazów kanałowych do pomieszczeń mieszkalnych.